Trist Iawn Iawn

Dych chi’n gwybod, llawer o’r amser mae e’n bosibl ysgaru fy hunan o’r bobol yn ymladd tannau ar fforestydd. Ond mae bob unwaith yn dro dyna rywun sy’n cyffwrdd chi a dych chi’n teimlo’r colled. Digwyddodd hynny i fi a phawb ar y fforest Klamath y diwrnod arall.

Mae y dyn ‘ma. Dw i ddim yn nabod fe – dyw e ddim yn dod o’n hardal ni. Ond mae rhywbeth am ei wyneb sy’n gwneud fi nhrist bod e wedi mawr. Mae e’n dangos mor neis a dw i’n meddwl bod ei deulu yn colli fe yn fawr. A shwd trist y rhaid iddo fe wedi mawr pell o gartref. Pwy gwybod pan roedd ei deulu yn gweld fe diwethaf. Misoedd efalli.

Dw i’n gwybod bod ei teulu ddim yn gallu darllen y post ‘ma, bydda i’n anfon fy nghydymdeimladau gyda’r personél fforest eraill yn Saesneg wrth gwrs. Ond bydda i’n anfon nhw yma hefyd. Mae fy nghalon yn mynd mas iddyn nhw.