Roedd hi’n hyfryd i edrych ar yr Eisteddfod prynhawn ‘ma. Mwynhaf i edrych ar y Seremoni Goron (Llongyfarchiadau iawn iawn i Hywel Griffiths!). Daeth ag yn ôl atgofion o’m Heisteddfod gyntaf dwy flynedd yn ôl. Dim ond roedd e ‘blew me away’. Doeddwn i ddim wedi gweld unrhywbeth fel Seremoni Cadair o’r blaen erioed.

Roedd e’r tro cyntaf bod i’n canu Hen Wlad Fy Nhadau hefyd. Gweithiais i i wythnosau i ddysgu’r geiriau achos bod i’n gwybod y bydden ni’n canu hi. Roeddwn i’n mor falch i allu canu’r anthem genedlaethol Cymru! Roedd e’n mor gyffrous! Roedd y rhaglen heddiw yn gyffrous yn fawr ac mae e’n fy atgoffa i o’r rheswm bod i’n dod i Gymru; y rheswm bod i’n dysgu Cymraeg. Does dim byd tebyg i hon unrhywle yn y byd.

Mae e’n andiffinio (undefinable); fel hiraeth. Mae e’n deimlad yn y galon ac yn yr ysbryd – yn ddwfn cynhenid yn y diwylliant, mae’r cymysgu perffaith o hen a newydd – Cymru bod i’n caru yw hon.

Mae’r wythnos ‘ma diwethaf wedi bod diddorol iawn iawn – mor llawer o bethau wedi digwydd!

Dw i wedi bod yn gyfarfodydd i’r Adran Cymraeg yn y Brifysgol, cyfarfod gyda Vice Chancellor (cyfle defnyddio Cymraeg – ye!), cyfarfodydd gyda ffrindiau a thiwtor personol. O! A rhaid i fi beidio anghofio caniad ‘teleconference’ gyda dwy fforest yn America. Prysur!

Dysgais i fod rhaid i fi fyw yn Prydain am dair blynedd cyn i fi gallu i wneud asiantau rhentol yn hapus. Fel llawer am y tŷ. :O( Dyw hwn ddim yn dda iawn achos roeddwn i’n moyn cael ci. Dim nawr. Dim am ddwy mwy blynedd. Dw i wedi blino o siarad â fy hunan yn y nos, a hoffwn i wneud bar-b-cue. Dim. Dim lle gwneud hynny. Does dim balconi ‘da fi.

Ac wedyn, mae rhywun wedi dwyn fy rhif cerdyn debyd Americanaidd a glanhawyd mas fy nghyfrif. Hyfryd! Felly nawr rhaid i fi ddelio â hynny dros ardaloedd amser.

Fel os doedd e ddim digon, mae’r Gweilch wedi colli i’r Alban. Ffŵy! (Saesneg: Phooey – dw i wedi dyfeisio Cymraeg gair newydd achos bod i’n defnyddio ffŵy yn fawr pan siaradaf.)

Ond mae e wedi pethau’n dda hefyd ac mae e wedi bod wythnos dda iawn i siarad Cymraeg a daeth yr hollol dynion i ymarfer côr nos Mercher diwethaf (wel, llawer ohonyn nhw beth bynnag) ac roedd tro cyntaf bod i wedi clywed nhw’n canu. Mae mor llawer o bŵer ‘da nhw yn eu lleisiau! Roedden nhw dim ond ‘blew me away’ nos Mercher. Gwych iawn iawn.

Hefyd, roeddwn i wedi cael cyfnewidfeydd hyfryd e-bost gyda golygydd Y Cymro a gwefeistr Maes-e. Roeddwn i wedi cyfle i ddefnyddio fy Nghymraeg gyda’r Vice-Chancellor Brifysgol Abertawe a phawb yn Amgueddfa Genedlaethol y Glannau. A dweud y gwir, dw i’n hapus iawn iawn eto (wel, dros y lleuad, yn gywir). Es i yna ymgeisio i’r gwaith ac roeddwn i’n gallu i siarad â nhw yn Gymraeg – bron hollol yn Gymraeg ac mae cyflymder rhesymol hefyd!

Heddiw, ar ôl ymweliad hyfryd yn Nhŷ Tawe, es i i Barc Singleton. Maen nhw’n cael arwerthiant planhigyn bob penwythnos ac roeddwn i’n moyn planhigyn newydd am fy ffenestr. Fel roeddwn i’n talu, dywedodd un wraig wrtha i yn Saesneg, ‘O, dw i’n licio dy gris!” (Mae fy nghris yn dweud ‘Cymraeg, probably the oldest living language in Europe’.) Dywedais i “Diolch yn fawr” yn Gymraeg. Wedyn dywedodd rhywun arall (yn Saesneg) “Americanes sy’n siarad Cymraeg, all right!!” Felly, atebais i yn Gymraeg a dechreuodd amryw bawb siarad â fi, maen nhw yn Saesneg, a fi yn Gymraeg. Mae pawb yn deall yr hyn dywedais i, felly roedd hynny yn neis iawn iawn; achos pan ddych chi’n dechrau i siarad Cymraeg, mae e’n hawdd meddwl y bydd neb yn deall yr hyn dywedaf!

Diddorol, roeddwn i’n edrych ar fideo bod Telsa wedi rhoi benthyg i fi, neithiwr. Popeth yn Gymraeg yw enw e. Ac wedyn des o hyd i fy hunan yn lle i wneud hynny bore ‘ma. Dw i wastad mwynhau defnyddio fy Nghymraeg felly dw i’n meddwl y bydda i’n ceisio i ddefnyddio hi gyda phawb llawer nawr. Mae hynny fideo a’r llwyddiannau bach bod i wedi cael y wythnos ‘ma wedi ennyn fi. :O)

Felly, fydda i ddim yn gwrando os pawb yn dweud ‘Nobody in Swansea speaks Welsh’ achos mae llawer o gyfleoedd defnyddio Cymraeg yn Abertawe!

Rwy newydd ddod o hyd i’r erthygl yn Y Cymro wythnos cyn ddiwethaf am Dylan Owen. Dyn dawnus iawn yw Dylan ac roeddwn i wedi’r pleser o yn chwarae gyda fe nos Wener yn Dŷ Tawe yn y sesiwn cerddoriaeth werin. Roedd e’n wobr y gadair yn Eisteddfod Gadeiriol Cenarth. Dymunaf fy mod wedi darllen yr erthygl hon haws fel byddwn i wedi hoffi i ddweud llongyfarchiadau wrtho fe nos Wener.

Beth bynnag, da iawn Dylan a llongyfarchiadau i ti!