Dw i wedi gorffen prosesu’r lluniau o daith dosbarth i Regynog wythnos diwethaf. Roedd taith yn wych – llawer o hwyl ac mae llawer o bethau diddorol gweld.

Dw i’n credu’r rhan bod fwyaf cyffroes i fi, oedd yr ymweliad â heneb i Llywelyn yng Nghilmeri.

Mae llawer o fywyd gwyllt hefyd!

Dw i wedi postio’r lluniau ar dudalen ‘Lluniau‘ neu gallwch fynd yn syth i’r tudalen Taith Gregynog.

Dyma ddiwrnod newydd a dw i yn fy nagrau eto. Mae pawb yn teimlo’r un am hyn. Efallai achos mor derfynol yw marwolaeth. Weithiau, mae e’n torri chi. Cofia pan fu fy nad marw – roedd e lawer o flynyddau nawr ond dw i ddim wedi yn anghofio amdano fe. Roeddwn i’n ei caru fy nad yn fawr a, credu, dw i’n meddwl amdano fe bob dydd – hyd yn oed ers saith mlynedd.

Beth bynnag, dyn ni wedi rhoi ’send-off’ neis iawn iddo fe. Caiff e ei roi i lawr yn dawelwch e a Duw ei fendigo e.

Dych chi’n gwybod, llawer o’r amser mae e’n bosibl ysgaru fy hunan o’r bobol yn ymladd tannau ar fforestydd. Ond mae bob unwaith yn dro dyna rywun sy’n cyffwrdd chi a dych chi’n teimlo’r colled. Digwyddodd hynny i fi a phawb ar y fforest Klamath y diwrnod arall.

Mae y dyn ‘ma. Dw i ddim yn nabod fe – dyw e ddim yn dod o’n hardal ni. Ond mae rhywbeth am ei wyneb sy’n gwneud fi nhrist bod e wedi mawr. Mae e’n dangos mor neis a dw i’n meddwl bod ei deulu yn colli fe yn fawr. A shwd trist y rhaid iddo fe wedi mawr pell o gartref. Pwy gwybod pan roedd ei deulu yn gweld fe diwethaf. Misoedd efalli.

Dw i’n gwybod bod ei teulu ddim yn gallu darllen y post ‘ma, bydda i’n anfon fy nghydymdeimladau gyda’r personél fforest eraill yn Saesneg wrth gwrs. Ond bydda i’n anfon nhw yma hefyd. Mae fy nghalon yn mynd mas iddyn nhw.

Dwi’n casáu’r penwythnos. Gyda theulu yw fy ffrindiau ac felly ffeindiaf fy hunan ar ben ‘n hunan. Isel ‘n ysbryd yw hynny. Dwi wedi blino o fod ar ben ‘n hunan ar bob penwythnos! Ond weithiau, mae e’n talu i fod isel ‘n ysbryd. Roedd heddiw un o’r troen ‘na.

Ar ôl i fi weithio trwy’r bore, roeddwn i’n teimlo eithaf sori i fy hunan ac felly penderfynais i fynd am dro yn y car. Wastad neis pan ddych chi’n cael ‘pity parti’ i ffeindio lle tawel a mwynha cri dda! Gyrrais i bant i’r Gwŷr a ffeindiais i fy hunan yn Cefn Bryn (dim ffoto dda). Wel, dim ond perffaith roedd hyn! Eisteddais i i amser hir, edrychais i ar y olygfa bendigedig iawn iawn. Rhaid i fi gyffesu bod i wedi dod â heddwch i fi, yn eistedd yna, ar ben ‘n hunan gyda natur o’m cwmpas. Mae’r gwynt yn fy wyneb ac mae’r gwynto o blanhigion ffres o’r glaw. “Cartref yw hwn nawr. Dim ots os weithiau mae’n anodd, neu stressful, neu unig, yma yw’r lle dylwn i fod.”, meddyliais.

Ar ôl tipyn bach, mae gwraig yn dod cerdded gyda’i chi. Doedd dim syniad ‘da fi lle roeddwn, felly gofynnais i ohoni hi, “Beth yw’r lle ‘ma?” Dywedodd hi wrtha i “Arthur’s Stone” ac wedyn, siaradodd hi i roedd llawer o storïau am y garreg. Ond mae hi hoff yn siarad am Arthur yn cerdded yn Llanelli gyda charreg yn ei esgid. Ar ôl tipyn bach, roedd y garreg yn cythruddo ac roedd e’n gwared ar y garreg a thaflodd e mor bell â phosib. Roedd e’n cyrraedd ar Gefn Bryn. Stori dda iawn, ie?

Wel, dechreuasem ni siarad ac mae hi’n byw dim pell ohonof i. Cerddon ni mynd yn ôl ein ceir ni, yn siarad ac roedd e’n neis iawn iawn. (Roedd ei chi’n hyfryd hefyd.) Felly treilliais i brynhawn hyfryd er gwaethaf fy hunan. Dw i’n dal ar ben ‘n hunan ac unig, ond dw i ddim yn teimlo fel drwg amdano fe. :O)

Wel nawr dyma gyffroes iawn iawn! Roeddwn i’n gyrru lawr stryd breswyl heno pan wylais i anifail bach yn rhedeg dros y stryd. Meddyliais i “Beth yw hynny? Efallai bydd e’n draenog?” Dim ond gwylais i luniau o ddraenog felly doeddwn i ddim yn siŵr.

Wrth gwrs roedd e! Rhedodd e dros y stryd ac ar y palmant, yn rhedeg i hollol roedd e’n werth. Tynnais i ar hyd ochr ac edrychais i arno fe tan redodd mewn gardd. Addoladwy yn hollol!

Shwd hyfryd yw hynny?! A shwd lwcus? Mae fy nraenog gwyllt cyntaf iawn.

Draenog yn Wikipedia
Cymdeithas Cadwedigaeth Draenog Prydeinig

….gwyrdd! Neu ydy glas? Dw i ddim yn siŵr am rheina eto.

Ers mae fy arholiad olaf yn digwydd y prynhawn Wener ‘ma, ac ers dw i ddim yn dangos gallu ysgogi fy hunan i astudio, beth ydy ffordd well cyfiawnhau fy niogi na i ddweud bod i angen gweld Cymru yn bob tymor!

Felly, bant es i i Ŵr. Unwaith drwy Gilâ, dych chi dros ‘gard gwartheg’ (fel dyn ni’n enw nhw) ac, yn sydyn, dych chi’n yn y wlad. Mae’r mhobman bod chi’n edrych mae gwyrdd. Mae llystyfiant toreithiog ffrwythlon – mae’r gwrychoedd, pa roedd yn edrych prin yn iawn ers mis, maen nhw’n llawn a hyfryd nawr.

A’r glaswellt? O fy! Dyw’r defaid ddim yn gallu dal lan â fe! Felly, nawr, maen nhw’n rhedeg y gwartheg a cheffylau hefyd. (Er, rhaid i fi gyfaddef bod e’n ‘nerve racking’ tipyn bach gyrru ar hyd y ffordd gyda gwartheg ar naill ni ochor.)

Mae lôn llwybr byr allan yna bod i’n hoff gyrru. Mae hi’n ddolenni drwy gaeau, heibio fferm cyw iâr a chyrhaeddir yn bentref bach. Mae gwrychoedd ar y ddwy ochor a dych chi ddim yn gweld drostyn nhw. Mae’r lôn yn mynd i ffordd arall bod wedyn mynd i Hoel Oystermouth – mae e’n gwneud dolen neis. Gyrraf i hi yn aml pan ddw i’n moyn mynd allan i dipyn.

Un dydd hyfryd pan roedd pawb yn allan gyrru, roeddwn i’n gyrru’r lôn ‘ma pan yn sydyn, stopiodd pawb. Allon ni ddim gweld yr hyn roedd anghywir. Cafodd rhai pobol druan wedi teiar fflat yn ddarn cul iawn y lôn. Dim ond gallodd traffig yn pasio un gar ar y tro. Dw i’n teimlo iddyn nhw.

Beth bynnag, doedd dim y fath anturiaethau ddoe. Dim ond roedd reid neis iawn yn y wlad.

Ar hyn o bryd, dw i hanner ffordd gorffen. Diolch byth! Roedd arholiad cyntaf yn Llenyddiaeth a’r mwyaf anodd – arbennig ar ôl nos Iau ddiwethaf (roedd yr arholiad yn fore Gwener). Es i i Inn Pontardawe i’r tro cyntaf i wrando ar gerddoriaeth. Roedd y lle yn neis iawn iawn a hefyd y gerddoriaeth wrth gwrs. Roedd rhai ffrindiau yn chwarae’r nos ‘na a mwynheais i’n fawr. Byddwn i wedi hoffi i gael cadw hirach. Ond am 10:30 sylweddolais i’r dylwn i fynd cartref os disgwyliais i godi yn y bore. Roedd yr arholiad yn 9:30! Ych-y-fi! Ond o leiaf roedd heulog y bore ‘na.

Roedd diwrnod prysur, dydd Gwener ddiwethaf. Yn gyntaf, yr arholiad. Wedyn, dw i’n gyrru allan i’r Ardd Fotaneg Genedlaethol Gymru i’r digwydd aelod. Roedd diwrnod ardderchog – twym a heulog. Tynnais i lawer o lunia ac roedd e’n ymlacio i eistedd ar y bryn, yn yr haul ac edrych ar fynydd Caerfyrddin. Mae’r hollol blodau yn blodeuo, mae’r nant yn rhedeg ac mae popeth yn hyfryd.

Roedd yr ‘bumblebee’ yn gydweithredol iawn ac roeddwn i’n gallu tynnu amryw llunia dda ohono fe:

Dw i ddim yn gwybod yr hyn mae’r planhigion ‘na, ond maen nhw’n ddiddorol iawn. Gwelais i rai yn Barc Singleton hefyd:

Ond doeddwn i ddim yn aros achos bod i’n cwrdd â fy ffrindiau ym Mhontypridd i ‘Allan Nos Merched’. Roedd y traffig ar y M4 yn ofnadwy iawn iawn! Cymerodd e byth a hefyd i gyrraedd! Ond unwaith yna, roedden ni wedi amser gwych! Mae e’n hyfryd i ymlacio gyda ffrindiau, bwyta pryd o fwyd yn dda and mwynha Guinness.

Plaen ac yn syml, dw i’n caru fy mywyd ar hyn o bryd. Arbennig, dw i’n caru’r lle dw i’n byw; Cymru. Dyw hynny ddim yn dweud bod popeth yn Gymru’n wych iawn iawn. Yn amlwg, dyw e ddim. Does dim lle fel hynny. Ond, mae Cymru’n ffitio â fi.

Pan ymwelais i â Chymru am 2006, dywedais i wrth fy ffrind “Dw i ddim yn credu bod i’n teimlo cymaint yn gartrefol.” Teimlaf ddal y ffordd ‘na. Mae e’n dangos bod ymhobman bod i’n mynd, cwrddaf â phobol neis a/neu ddiddorol. Bore ‘ma, cwrddais i â phlismones fel edrychais i ar dŷ yng Nghilâ. Dyn ni’n dechrau sôn a chawson ni sgwrs yn wych.

Roeddwn i’n meddwl am hyn ddoe fel cerddais i ym Marc Clyne yn tynnu lluniau, a dweud yn wir. Roeddwn i’n meddwl “sut lwcus i fod yma dw i”. Ers fy hollol oes, dw i wedi bod dysgu bod technoleg yw’r peth mwyaf pwysig. Ond dw i ddim yn dda iawn â thechnoleg. Dw i’n ofnadwy yn wneud maths – Golygaf ofnadwy yn fawr iawn iawn iawn iawn. Does dim digon o ‘iawns’ yn y byd mynegi fe. :O( Rhaid i chi wneud maths iawn i fod da â thechnoleg.

Ond dw i’n rhesymol da â’r celfyddydau, dw i wedi chwarae cerddoriaeth ers plentyndod, ac mae ysgrifennu’n dod â phleser mawr i fi. Mae hynny yn fath o bethau bod i’n hoffi. Dw i ddim yn siŵr os gallaf, ond mwyhaf garu hefyd ers ymunaf â’r côr. Felly, dw i’n gwerthfawrogi’r pethau ‘na yn fywyd. Yma, yng Nghymru, mae pobol yn gwerthfawrogi nhw hefyd. Felly, dw i’n credu bod hwn yn y rheswm prif fod i’n teimlo fel gwnaf.

Nawr, os dim ond gallwn i siarad Cymraeg yn rhugl, byddai bywyd yn berffaith!

Beth bynnag, digon o hynny. *pawb yn llonni* :O)

Fel dywedais i, es i i Barc Clyne ddoe – i’r tro cyntaf. Mae e’n amser neis – wel, neis ar ôl y plant ceisio i redeg fi lawr gyda’u beiciau’n mynd heibio i fi. Dw i’n ceisio tynnu lluniau celfydd defnyddio fy lens newydd. Doedd llawer o lwc ‘da fi. Ond roeddwn i wedi hwyl yn ceisio. Gwnes i dynnu un llun o aderyn bod dw i ddim yn gallu adnabod. Ydy unrhywun yn gwybod? Hyfryd iawn iawn roedd ei chanu.

Yn wreiddiol, roeddwn i’n meddwl mynd i’r sioe car ym Mharc Singleton ddoe. Ond roedd e’n draffig ofnadwy ac roedd pobol ymhobman! Felly, penderfynais i fynd ‘commune’ gyda natur. Dw i wedi moyn ymweld â Chanolfan Gwlyptir Genedlaethol yn Llanelli, felly roedd e’n dangos syniad da. Roeddwn i wedi tro yn wych!

Mae llawer o adar dŵr ac adar eraill hefyd. Roeddwn i’n gallu i adnabod rhai ond doeddwn i ddim yn gallu adnabod llawer o fwy. Dim ots – mae arwyddion ‘da nhw.

Roedd Iâr Ddŵr gyda babanod (mae’r ‘fuzzballs’ du annwyl bach):

Mae flin ‘da fi am lun yn pylu (blurry?) – dim ond roedd un lens ‘da fi. Wedyn, es i i’r bleind (dim yn siŵr am y gair ‘na) i edrych ar yr adar gwyllt. Cwrddais i â dyn sy’n siaradwr Cymraeg yna. Roedden ni wedi sgwrs neis yn Gymraeg/Saesneg. Dywedodd e wrtha i bod Iolo Williams yn dod i’r Canolfan nawr ac eto. Ar ôl i hynny, es i yn ôl mas i weld y Fflamingos. Pert mawr:

O yna, roedd e ar i’r maes gŵydd. Dyna gŵydd rhyfedd bod chi’n gweld yma ac yna o canolfan cwmpas. Mae’r wybodaeth yn dweud bod e’n hanner gŵydd and hanner hwyaden. Dim croesfridio, hen hen rywogaeth.

Arhosais i dynnu llun ac mae’r gŵydd ‘ma’n cerdded i fi a dechrau ’sôn’ â fi; annwyl yn fawr. Mae hi’n siarad â fi trwy’r amser roeddwn i yna.

Mae canolfan ymwelydd neis ‘da nhw hefyd, gyda siop coffi a ffenestri mawr. Dych chi’n gallu eistedd ac edrych ar yr adar a gwlyptir. Mae arddangosfeydd gwybodaeth ‘da nhw ac mae un yn siarad am gadwraeth dŵr. Mae tap mawr iawn iawn ‘da nhw. Dw i’n credu y gafodd e yfed gormod – ond dim dŵr. hahahahaha

Roedd diwrnod yn hwyl a bydda i’n mynd yn ôl eto yn fuan.

Mae’r wythnos ‘ma diwethaf wedi bod diddorol iawn iawn – mor llawer o bethau wedi digwydd!

Dw i wedi bod yn gyfarfodydd i’r Adran Cymraeg yn y Brifysgol, cyfarfod gyda Vice Chancellor (cyfle defnyddio Cymraeg – ye!), cyfarfodydd gyda ffrindiau a thiwtor personol. O! A rhaid i fi beidio anghofio caniad ‘teleconference’ gyda dwy fforest yn America. Prysur!

Dysgais i fod rhaid i fi fyw yn Prydain am dair blynedd cyn i fi gallu i wneud asiantau rhentol yn hapus. Fel llawer am y tŷ. :O( Dyw hwn ddim yn dda iawn achos roeddwn i’n moyn cael ci. Dim nawr. Dim am ddwy mwy blynedd. Dw i wedi blino o siarad â fy hunan yn y nos, a hoffwn i wneud bar-b-cue. Dim. Dim lle gwneud hynny. Does dim balconi ‘da fi.

Ac wedyn, mae rhywun wedi dwyn fy rhif cerdyn debyd Americanaidd a glanhawyd mas fy nghyfrif. Hyfryd! Felly nawr rhaid i fi ddelio â hynny dros ardaloedd amser.

Fel os doedd e ddim digon, mae’r Gweilch wedi colli i’r Alban. Ffŵy! (Saesneg: Phooey – dw i wedi dyfeisio Cymraeg gair newydd achos bod i’n defnyddio ffŵy yn fawr pan siaradaf.)

Ond mae e wedi pethau’n dda hefyd ac mae e wedi bod wythnos dda iawn i siarad Cymraeg a daeth yr hollol dynion i ymarfer côr nos Mercher diwethaf (wel, llawer ohonyn nhw beth bynnag) ac roedd tro cyntaf bod i wedi clywed nhw’n canu. Mae mor llawer o bŵer ‘da nhw yn eu lleisiau! Roedden nhw dim ond ‘blew me away’ nos Mercher. Gwych iawn iawn.

Hefyd, roeddwn i wedi cael cyfnewidfeydd hyfryd e-bost gyda golygydd Y Cymro a gwefeistr Maes-e. Roeddwn i wedi cyfle i ddefnyddio fy Nghymraeg gyda’r Vice-Chancellor Brifysgol Abertawe a phawb yn Amgueddfa Genedlaethol y Glannau. A dweud y gwir, dw i’n hapus iawn iawn eto (wel, dros y lleuad, yn gywir). Es i yna ymgeisio i’r gwaith ac roeddwn i’n gallu i siarad â nhw yn Gymraeg – bron hollol yn Gymraeg ac mae cyflymder rhesymol hefyd!

Heddiw, ar ôl ymweliad hyfryd yn Nhŷ Tawe, es i i Barc Singleton. Maen nhw’n cael arwerthiant planhigyn bob penwythnos ac roeddwn i’n moyn planhigyn newydd am fy ffenestr. Fel roeddwn i’n talu, dywedodd un wraig wrtha i yn Saesneg, ‘O, dw i’n licio dy gris!” (Mae fy nghris yn dweud ‘Cymraeg, probably the oldest living language in Europe’.) Dywedais i “Diolch yn fawr” yn Gymraeg. Wedyn dywedodd rhywun arall (yn Saesneg) “Americanes sy’n siarad Cymraeg, all right!!” Felly, atebais i yn Gymraeg a dechreuodd amryw bawb siarad â fi, maen nhw yn Saesneg, a fi yn Gymraeg. Mae pawb yn deall yr hyn dywedais i, felly roedd hynny yn neis iawn iawn; achos pan ddych chi’n dechrau i siarad Cymraeg, mae e’n hawdd meddwl y bydd neb yn deall yr hyn dywedaf!

Diddorol, roeddwn i’n edrych ar fideo bod Telsa wedi rhoi benthyg i fi, neithiwr. Popeth yn Gymraeg yw enw e. Ac wedyn des o hyd i fy hunan yn lle i wneud hynny bore ‘ma. Dw i wastad mwynhau defnyddio fy Nghymraeg felly dw i’n meddwl y bydda i’n ceisio i ddefnyddio hi gyda phawb llawer nawr. Mae hynny fideo a’r llwyddiannau bach bod i wedi cael y wythnos ‘ma wedi ennyn fi. :O)

Felly, fydda i ddim yn gwrando os pawb yn dweud ‘Nobody in Swansea speaks Welsh’ achos mae llawer o gyfleoedd defnyddio Cymraeg yn Abertawe!