Wel, ysgrifennais lawer o stwff negyddol heddiw gynt.  Roedd hynny, wrth gwrs twpson a nawr dw i wedi dileu fe.  Sori pawb – does dim fel fi.  Ond weithiau, mae e’n helpu i fynegi eich amheuaethau a phryderon – mae e’n tynnu nhw mewn persbectif.

Ar ôl ymarfer côr heno, dw i’n teimlo’n well am bethau.  Fel dywedodd ffrind “Pan rwyt ti wedi cwpla’r flwyddyn ar ôl i ti wneud yr areithiau, byddi di’n fwy rhugl.  So maen nhw’n dangos anodd nawr ond nes ymlaen, byddi di’n falch i wedi gwneud nhw.” Mae hi’n gywir, wrth gwrs.

Felly dw i’n edrych ar yr ochr cadarnhaol eto.  Fy hoff ddyfyniad yw ‘I Lwyddo Rhaid Credu’.  Ni Allwch gredu os dych chi’n meddwl negadol, iawn?  Iawn.

Ymlaen a tuag i fyny!

Yn olaf, ar ôl haf ofnadwy, roeddwn i’n gallu ymlacio tipyn bach.  Dros y penwythnos es i’r Gŵyl Glyndŵr yn Abercraf.  Bendigedig iawn iawn!

Dw i ddim yn credu roedd cymaint pebyll â’r llynedd.  Wel, byddai e’n gwella i ddweud dim cymaint bwyd.  Yn bendant, roedd mwy cerddoriaeth côr na’r llynedd.

Cwrddais â Allison ar ôl Siop Siarad yn y bore.  Ar ôl i ni ffeindio’r babell cwrw, ffeindion Yr Alltud a threulion amser gwrando arnyn nhw.  Roedd mor hyfryd i eistedd yn yr heulwen, yn yfed cwrw, gwrando ar ffrindiau’n canu cerddoriaeth werin.  Roedd llawer o bobol yn stopio i wrando hefyd – roedd pawb yn mwynhau’r gerddoriaeth.

Yr Alltud

Ar ôl am dipyn, penderfynodd Allison a fi edrych o gwmpas y safle felly cerddon i’r gwersyllfan canoloesol ble cwrddon ni â dau ddyn a gwisgo fel marchogion.  Dywedon nhw wrthon ni am fywyd yn adegau canoloesol.  Wedyn, dw i ddim eithaf siŵr shwd, roedden nhw’n gwisgo fi yn ddillad canoloesol!  O fy!  Dywedon nhw ‘look mean’.  Ond roeddwn i’n chwerthin rhy galed – roedd amhosib.

Owain Glyndŵr

Cyn i ni adael, daeth Owain Glyndŵr.  Felly, roedd hynny yn tidy hefyd.  A throdd y prynhawn neis i mewn noswaith yn wych fel cafodd mwy cerddoriaeth ei chanu, ac aethon ni i beint (neu dau) yn y pub.

Arbennig oedd y diwrnod i fi – roedd e’n hyfryd i ymlacio â ffrindiau heb fecso am unrhywbeth am dibyn.  Mwynheais fy hunan yn fawr.

Reit.  Wel, er gwaethaf beth mae pobol yn dweud, dw i’n parhau ffeindio siaradwyr Cymraeg yn Abertawe.  Dych chi’n gwybod am y cigydd yng Nghilâ (a’r bach ifanc mamiaith sy’n gweithio yma), ond nawr dw i wedi ffeindio dwy fwy heddiw.  Wel, un ddoe ac un heddiw.

Ddoe es i Farchnad Co Op yng Nghilâ.  Fel gwastad, dywedais i ‘diolch yn fawr’ ar ôl gwnes fy mhryniad.  Dywedodd y clerc “Diolch yn fawr i chi”.  Yn anffodus, roedd llawer o bobol yn y ciw felly doeddwn i ddim yn gallu stopio a sgwrs â hi.  Felly, heddiw, es i yn ôl i’r siop prynu Doritos er mwyn gwneud cinio Mexican heno.  Roedd yr un clerc yna – gwraig neis.  Dywedais i: “Dych chi’n siarad Cymraeg?”

“Ydw” atebodd!

“O, bendigedig!”, gweiddais.

Roedd sgwrs hyfryd ‘da ni ar ôl hynny, yn Gymraeg wrth gwrs.  O yna, es i orsaf Murco yng Nghilâ neu Ddyfnant (sa i’n siŵr pa dre – aneglur yw’r ffin (ffin=border?).  Mae gwraig sy’n gweithio yn yr orsaf.  Unwaith o’r blaen dywedodd wrtha i fod hi’n siarad tipyn bach o Gymraeg.  Pan mae hi’n gweithio, yn arfer, bydda i’n trial siarad â hi yn Gymraeg tipyn bach.  Felly heddiw gofynnais i hi am bapur newyddion.  Atebodd hi yn Gymraeg!  Dywedodd hi fod hi wedi bod astudio Cymraeg ers ein sgwrs ddiwethaf ac roedd hi’n mwynhau dysgu’r iaith.  Da iawn hi!

Dw i’n mynd dechrau cyfrif felly mae’r tro nesaf bod rhywun yn dweud wrtha i “Does dim siaradwyr Cymraeg yn Abertawe” gallaf ddatgan ‘bunch’ o ystadegau a bydd rhaid iddyn nhw gymryd yn ôl eu geiriau.  Bydd hynny’n hwyl!

Dihunais i fore hyfryd iawn iawn bore ‘ma yn Abertawe.  Mae heulwen ac ar ôl i law, mae popeth yn ffres a glan.  Bendigedig!

Dw i’n hapus, hefyd – aeth popeth iawn gyda’r gwerthiant o bethau fy Mam dros y penwythnos.  I rai rheswm, roeddwn i’n drist am hynny – roedd fy chwaer yn drist hefyd.  O leiaf dw i ddim ar ben fy hunan.  Felly, nawr mae hynny yn cwpla a gallwn ddod ymlaen i beth nesaf.  Dw i’n credu’r rhan anodd yw hyn; cael gwared â’r pethau fy Mam.  Cafodd y pethau ei ystyr iddi hi ond dim ond iddi hi.  Roedd teimlo angharedig i wneud hyn ond rhaid iddo fe fod gwneud felly….

Beth bynnag, dw i’n edrych ymlaen i’r flwyddyn ysgol newydd.  Allais ddewis llawer o’m dosbarthau eleni felly dw i’n gwneud mwy pethau bod diddorol i fi. Bydda i’n gwneud cyfieithu, Ymchwilio a Dadansoddi, Medieval Britain ac o ddiddordeb arbennig, The Welsh Century: Politics, Nationality and Religion.  Bydd y dosbarth ‘ma yn siarad am hanes yr iaith.  Dw i’n credu’r bydd hynny yn ddiddorol iawn.  Diolch byth – roeddwn i’n gallu osgoi pob dosbarth llenyddiaeth Cymraeg!  Ie.  Mae hynny yn ystyr y bydda i’n gallu fwynhau ddarllen llyfrau Cymraeg i’r dewis.  Dw i’n casáu dadansoddi llyfr – yn Saesneg neu Gymraeg, dim ots.  Dw i ddim yn licio gwneud hynny yn unrhyw iaith. 

Felly i heddiw, bydda i’n mwynhau’r diwrnod hyfryd.  Ar ôl y Tesco Delivery Man ddod, bydda i’n rhydd i fynd gwneud rhywbeth hwyl mas y drws.  Woo Hoo!

Wel, eithaf profiad oedd yr Eisteddfod yn y Bala.  Gyrrais lan bore Iau, a wnes i ddim yn meddwl y byddwn i’n cyrraedd erioed!  Gyrru hir oedd e, ond gwerthu bob eiliad a phob gyrrwr yn ddrwg roedd rhaid i fi yrru tu ôl.

Roedd llawer o bobol i fod siŵr a llawer i weld.  Rhywbeth gorlethu oedd hi achos cyrhaeddais ar ben fy hunan a doeddwn i ddim yn siŵr ble oedd pawb.  Ond unwaith cwrddais â fy ffrindiau, roedd llawer o hwyl a doniol.

Gwelais lawer o wynebau enwog, pobol o’r teledu, enillwyr gwobr, ffrindiau (fel dywedais i), athrawon a myfyrwyr eraill o’m dosbarth yn y brifysgol. Gwelais Only Men Aloud hwyr prynhawn Iau hefyd!  Roedden nhw ym mhabell  Shelter Cymru i helpu hybu rhaglennau Shelter Cymru.

Only Men Aloud and Shelter Cymru

(Diolch i Chris Reynolds am y llun.)

Yn y babell werin, roedd sesiwn cerddoriaeth werin bod i’n gallu mynychu.  Tynnodd hynny llawer o bobol oedd cerdded heibio.  Ar ôl i hynny, cwrddais â ffrindiau yn y bar cwrw.  O!  A chyn i hynny, yn y prynhawn, roeddwn i’n lwcus digon i ddal Dr. Gonzo yn canu.  Bendigedig – un o’m hoff fandiau.

Cerddoriaeth Werin

Dylwn i wedi mynychu’r gig y noson ‘na.  Dw i eithaf difaru hynny.  Ond roeddwn i’n becso’r fyddwn i ddim yn ffeindio fy ngwesty yn y tywydd felly gadais ar ôl cinio.  Doeddwn i ddim yn moyn i fod ar goll yn lle newydd yn y tywydd, chi’mod? Fel mae’n digwydd, roedd haws i ffeindio felly fyddai i ddim yn broblem o gwbl.  O wel, fel ‘na mae hi.  Blwyddyn nesaf, bydda i’n gwneud pethau yn wahanol.

Gyda llaw, llongyfarchiadau i Helen Gibbon, rheolwr Côr Tŷ Tawe – enillodd Trydydd yn y gystadleuaeth Mezzo Soprano.  Da iawn Helen!

Ar ddydd Gwener, penderfynais ymweld â’r Bala.  Felly treuliais i’r bore cerdded o gwmpas Y Bala.  Mae tref fendigedig.  Mwynheais siarad Cymraeg â phawb yn y siopau o Bala, a doeddwn i ddim yn meddwl bod i’n defnyddio Saesneg o gwbl y bore ‘na.  Dim sgwrs fawr, ‘mind you’, ond gwnes iawn siarad brawddeg fer.  Roedd pobol yn y gwesty oedd siarad yn Gymraeg hefyd! Roedd syrpreis hapus – felly trialais archeb fy mrecwast yn Gymraeg heb ddefnyddio unrhyw Saesneg o gwbl.  Gwnes!  Roedd hynny yn teimlo da iawn!

Stopiais ym mhentref bach enw Llanuwchllyn rhwng Y Bala a Dolgellau.  Roedd dyn yn ei ardd ac fel tynnais lun o’r pentref, dywedodd ‘helo’ wrtha i.  Dywedais “S’mae – dych chi’n siarad Cymraeg?”

“O iawn!” dywedodd “Iaith gyntaf”.

Perffaith!  Y broblem oedd siaradodd Gogledd Cymraeg felly cadwais gael ar goll – roedd anodd deall trafodaeth ogleddol .  Ond roedden ni’n gallu i gyfathrebu heb lawer o broblem – yn lle cyntaf achos roedd e’n siarad a siarad a siarad heb stopio.  Allwn i ddim ‘get a word in edgewise’. 

Dim ots, dywedodd wrtha i lawer o wybodaeth am yr ardal ac yr iaith.  Roedd neis hanner awr yn y heulwen.

Yn siarad o’r heulwen – roedd cynnes iawn prynhawn Iau, tywydd hyfryd.

Dymunaf fod mwy amser ‘da fi.  Ond roedd rhaid i fi ddod yn ôl i waith.  Dim ond dwy fis yn aros o’m swydd.  Felly rhaid i fi fanteisio arno fe fel gallaf.  Yn dal, ar y ffordd yn ôl, stopiais yn Nolgellau a hefyd Machynlleth i weld swyddfa Owain Glyndŵr.  Rhywbeth dw i wedi bod moyn gwneud i amser hir.

Er mae fy nealltwriaeth yn aros (diolch byth), wnaeth fy sgiliau siarad ddim.  Ofnadwy oeddwn i ddydd Iau.  Dydd Gwener roeddwn i’n well – wel yn y  bore.  Ar ôl i fi adael Y Bala, doeddwn i ddim yn siarad yn fawr felly, erbyn bore ‘ma, roedd fy Nghymraeg siarad yn cac eto.  Dw i’n credu bod i’n gwneud da iawn cyn i fi fynd i Galiffornia.  Dw i jyst gobeithio’r gallaf gyrraedd yn y pwynt ‘na eto yn gyflym.  Mae rhy haws llithro i mewn i Saesneg a dw i wedi dod diog iawn.  Dw i’n credu bod ymweld â’r Eisteddfod, i amser byr hyd yn oed, fuodd da iawn i fi – dw i’n cofio nawr pam dw i’n caru’r iaith cymaint.

Felly, dw i wedi gwneud addo i fy hunan.  Dw i’n mynd trial dod rhugl erbyn yr olaf o’r flwyddyn ysgol nesaf.  Cadwch feddwl da i fi, os gwelwch yn dda, dw i’n angen yr holl y cymorth gallaf dderbyn! 

Yn gyntaf, llongyfarchiadau i Fflur Dafydd – enillodd hi Wobr Goffa Daniel Owen ddoe.  Ro’n i’n lwcus digon cwrdd â Fflur yn lansio o lyfr Menna Elfyn.  Roedd Fflur yn perfformio’r noson ‘na – canu a chwarae piano a gitâr.  Gwraig daledig iawn yw hi.  Dw i’n falch iddi hi.  :O)

Wrth i fi yrru o gwmpas dinas Abertawe ddoe a heddiw, dw i wedi bod sylwi llawer o fwy Cymraeg.  Mae llawer o arwyddion yn dangos Cymraeg cyntaf – da iawn!  Hefyd, yn gyffredinol, mae e’n dangos i fod mwy Cymraeg o gwmpas yr ardal nawr.

Es i’r brifysgol fore ‘ma.  Mae llawer o adeiladu yn digwydd; llawer o newidiadau yn digwydd; a llawer o Gymraeg o gwmpas y campws nawr.  A dweud a gwir, mae Cymraeg cyntaf ‘da’n agos pob arwydd!  Gydag eithriad o’r prif arwydd, mae popeth yn dangos Cymraeg cyntaf, credu.  Sa i’n siŵr pam dyw’r prif arwydd ddim yn Gymraeg – byddwn i wedi hoffi gweld y prif arwydd yn Gymraeg. Ond dyna ni.

Beth bynnag – dw i’n hapus iawn gweld cymaint yn Gymraeg.  Yn arbennig ar ôl y plymwr (o Lanelli – dim llai!) ddweud ‘Welsh is dying’ wrtha i ddoe.  Wrth gwrs dyw e ddim yn siarad Cymraeg felly dylai e wybod, iawn? (ie – reit!)  Meddyliais i fy hunan: “Ie, ac mae e bobol fel ti sy’n achosi hynny hefyd!”

Dim ots – mae rhywun yn Abertawe yn trial defnyddio mwy o Gymraeg ac mae pobol fel hynny sy’n gwneud y gwahaniaeth.

Roedd ‘homecoming’ hyfryd ‘da fi. Es i Dŷ Tawe dros y penwythnos ac roedd gwych iawn i weld pawb a siarad Cymraeg eto. Ro’n i eithaf colli hynny. Dw i’n falch dweud bod i ddim yn anghofio mor llawer a meddyliais. Felly ie!!!

Hefyd, ac mae rhywbeth o syrpreis, mae’r cigydd (butcher?) lleol wedi dechrau siarad yn Gymraeg â fi! Dyw e ddim yn gwybod llawer o Gymraeg ond roedd e’n gallu dweud ‘bore da’ a.y.b. wrtha i’r dydd arall. Felly da iawn iddo fe!

Roedd doniol yn y ffordd. Pan roeddwn i yng Nghaliffornia, ro’n i wastad anghofio ac ateb ‘diolch’ i bobol yn lle ‘thank you’.  Ac erbyn yr amser bod i’n gadael, roedd fy nai yn defnyddio ychydig o eiriau Cymraeg ac roedd fy nheulu’n cofio rhai geiriau bod nhw wedi dysgu ar eu hymweliad â Chymru.

Ar ôl goffa fy Mam, ro’n i’n siarad â’r perthnasau.  Roedd pawb yn moyn gwrando ar Gymraeg.  Felly, roedd hwyl ‘da fi achos bod i’n gallu dysgu Cymraeg i bobol newydd.  Os gwella gyda gramadeg oeddwn i, byddwn i’n ystyried dysgu Cymraeg ar ôl i fi dderbyn fy ngradd.  Dim ots – byddwn i’n hapus i ddysgu trwy gyfrwng y Gymraeg.

Ond i nawr, jyst dw i’n jyst balch i fod adref.

O’r diwedd, heddiw – ar ôl mwyaf nag wythnos o weithio yn nhŷ Mam ac yn ymladd gydag emosiynau cryf, roedd amser rhydd ‘da fi.  Mae cymaint penderfyniadau bod rhaid bod gwneud!  Ond nawr, dw i wedi agos gwneud yr holl ohonyn nhw.  Felly, mae rhai gollyngdod ‘da fi a gaf i ymlacio tipyn bach.

Ond rhaid i fi ddweud, dw i’n colli Cymraeg a Chymru yn fawr!  Mae’r iaith yn rhan fawr o’m bywyd bob dydd.  Dw i arfer ysgrifennu negesau text yn Gymraeg, ysgrifennu e-bost yn Gymraeg a siarad â ffrindiau yn Gymraeg.  Nawr mae popeth yn Saesneg. 

Roedd y tywydd yn fendigedig heddiw, am 88F.  Felly penderfynais yrru i’r gorllewin o Sebastopol at Bae Bodega – ar lan y môr.  Ar y ffordd, stopiais yn Occidental – mae pentref bach yn y mynydd – am hanner awr gyrru o yma.

Roeddwn i’n cerdded o gwmpas Occidental pan gwrddais ddyn a dweud ‘helo’ a dechreuodd siarad â fi am Whiskeytown (roeddwn i’n gwisgo crys-t o Whiskeytown).  Dywedodd wrtha i fod artist o Occidental wedi symud i Whiskeytown ac roedd e’n gofyn a roeddwn i’n nabod hi.  Wel, wrth gwrs, sa i – mae llawer o bobol yn yr ardal ‘na.

Dechreuwn ni siarad am Gymru.  Roeddwn i’n sôn am fyw yng Nghymru. Yn fuan, gofynodd: “Have you mastered the language yet?”

Dw i’n credu bod e’n jocan.  Sa i’n credu bod e’n erfyn yr ateb derbyniodd…..

‘Na ond dw i’n dysgu.’ atebais yn Gymraeg.

Wel, roedd e’n olwg sioc.  Calonogais nawr – mae unrhywun sy’n barod gwrando ar yr iaith y Nefoedd, iawn?  Iawn!

Parheais:  “Ie.  Dw i’n astudio Cymraeg yn y Brifysgol Abertawe.”

Ffodus, dw i’n gwybod y frawddeg ‘na dda iawn, felly gallaf siarad e yn gyflym trwy hynny swnio nodedig.

Yna, roedd e’n moyn dysgu’r ffordd dweud rhywbeth yn Gymraeg.  Felly dysgais “S’mae” a ‘bore da’ iddo fe.  Roedd e’n hapus iawn, dywedon ni ‘hwyl’ ac es i lawr y ffordd i’r pentref  Bodega a’r ty ysgol -  y lle ble ffilmion nhw ‘The Birds‘.

Llawer o hwyl roedd hynny – roedd rhyw fath o thema adar ‘da agos popeth yn y siop anrheg. Yn cynnwys gafaelydd papur tŷ bach.  Roedd  brân yn eistedd ar bapur tŷ bach coch!  Ble oedden nhw’n ffeindio papur tŷ bach coch, tybed?!

Gobeithio ysgrifennu wythnos nesaf ond sa i’n siŵr achos rhaid i fi weithio yn fy swydd hefyd – dim gwyliau, yn anffodus – efallai pan ddof yn ôl i Gymru – gawn ni weld.  Yn y cyfamser, byddwn ni’n cael angladd Mam fore Iau.  Sa i’n edrych ymlaen i hynny – hwyl derfynol.

Ond wastad, pan mae un drws yn cau, arall yn agor.  Sa i’n credu’r byddai hi’n moyn ni i deimlo trist.  Gwnawn wrth gwrs.  Ond dw i’n credu, yn wir, y byddai hi’n moyn ni dathlu iddi hi achos nawr mae hi’n gyda’r person bod hi’n caru yr holl o’w bywyd – fy Nad.  Maen nhw’n gyda’i gilydd yn ysbryd nawr ac yn fuan, byddan nhw’n nesaf i’i gilydd yn y fynwent hefyd.  Dw i’n hapus i hynny achos bod i’n gwybod does dim byd arall y byddai hi’n moyn na fod gyda fe am byth.

Dim ar dy fywyd! Rhywbeth yw hwn y fydda i ddim yn gwneud – atalnod llawn.  Os dyw rhywun ddim yn deall, wedyn bydda i’n cyfieithu.  Ond fydda i ddim yn dweud ‘O, I’m sorry’ yn gyntaf ac wedyn cyfieithu.

Wrth gwrs, bydd pawb yn siarad am hyn ac mae’n ymddangos i fod llawer o storïau.  Fel efallai byddwch chi’n dychmygu, ar y teledu hefyd; S4C a BBC Cymru:

BBC Newyddion

Daily Post Gogledd Cymru (Saesneg)

Chronicle Gogledd Cymru
(Saesneg)

Sori, allais i ddim yn ffeindio fersiwn Cymraeg o’r storïau Daily Post a Chronicle.

Wel, dw i’n deall y rheswm bod Cefyn Roberts yn ymddiheuro, ond yn fy marn, ddylai e ddim cael.  Achos wnaeth y bobol ‘ma ddim yn eu haeddu o hynny. Hefyd, ddylen nhw ddim yn dodi Mr. Roberts yn y sefyllfa ‘na.

Roeddwn i’n siarad â’m cymydog drws nesaf ar ôl i edrych ar y stori ‘ma ar y teledu.  Does dim Cymraeg ‘da fe ond Cymro yw e.  Roedd hyd yn oed e’n ddig amdano fe achos cytunodd y dylai siaradwyr allu defnyddio’r Iaith os maen nhw’n moyn.  Dywedais wrtho fe:  “Yr wir! Dim ots bod person ddim yn siarad Cymraeg.  Os dych chi yn wlad gyda’r iaith arall, a dych chi’n mynychu digwyddiad erbyn dych chi yna, dych chi ddim yn disgwyl y perfformwyr i siarad yn EICH iaith, iawn?  Felly pam dylai Cymru i fod gwahanol?”

Ar y teledu BBC Cymru, roedden nhw’n siarad â phobol ar y stryd yn Llandudno.  Dywedodd y dyn (dim dyfynnod union) ‘Well I thought there should be more English because I don’t understand Welsh.  But then I’m here on holiday from England.’

Wel, nawr, dyna reswm da i newid popeth yng Nghymru – i addasu fe!

Ocê, chwarae teg, dw i’n credu bod e’n dweud hynny ‘tongue in cheek’.  Ond dyna bobol sy’n meddwl fel hynny, dw i’n gwybod.

Trueni oedd e.  Nawr, mae ychydig o bobol hunanol wedi andwyo perfformiad hyfryd, y noswaith o bobloedd eraill a chreasant lanast mawr.

Efallai roedden nhw’n meddwl y byddai rhywbeth fel hyn yn affeithio’r Iaith.  Na fyddai.  I fi, nawr dw i’n moyn gweithio mwy caled cadw’r Iaith yn ei thyfu.

Sa i’n gwybod beth ysgrifennu.  Dylwn ysgrifennu rhywbeth, credu.  Ond diflas iawn iawn yw fy mywyd ar hyn o bryd.  Dw i mewn patrwm yn gafael (holding pattern) erbyn arhosaf i fynd i Galiffornia wythnos nesaf.

Sa i’n edrych ymlaen i’r hediad hir – 10 i 11 awr, ofnadwy yw e a dw i’n casáu hynny.  Ond, yn ffordd, dw i’n edrych ymlaen i’r ymweld â Chaliffornia.  Mae pethau bod i’n colli amdani hi.  Ball Park Franks (hot dogs), bwyd Mexican yn wych, a.y.b.  Ar y llaw arall, adre yw Cymru nawr.  Mae Cymru yn teimlo fel adre a pan es i Galiffornia dros Nadolig, mae e’n teimlo rhyfedd tipyn bach.

Hefyd, ar hyn o bryd, mae llawer o’m bywyd yn Gymraeg.  Dw i ddim yn dda iawn, ond weithiau, dw i’n meddwl yn Gymraeg nawr.  A hefyd, dim ond yn Gymraeg yw ymadroddion yn sicr.  Pethau fel ’shwd mae’ a ‘diolch’ a ‘ti iawn?’.  Ffeindiaf fy hunan feddwl am yr ymadrodd yn Gymraeg cyntaf nawr neu ar ôl i fi feddwl yn Saesneg, dw i’n meddwl am y ffordd i ddweud hynny yn Gymraeg.  Bydda i’n colli hynny yn fawr, credu. Dw i  hyd yn oed dod cymysgu weithiau – dw i’n moyn dweud rhywbeth ond mae’r Gymraeg yn dod cyntaf.  Wel, rhaid i fi siarad yn Saesneg a dw i ddim yn gallu meddwl am y geiriau Saesneg yn gyflym.  Felly petrusaf.  Nawr, dw i’n gallu swnio twp yn ddwy iaith!  *LOL*

Mae Cymraeg wedi dod rhan fawr ohona i – bob dydd, mae Cymraeg ‘da fy mywyd.  Yn rhyfedd, dw i ddim yn gallu dychmygu bywyd heb Gymraeg nawr!

Beth bynnag, dw i’n cymryd llawer o bethau Cymraeg gyda fi i Galiffornia.  Dw i’n cymryd llyfrau Cymraeg a thapiau Cymraeg a dw i’n bwriadu siarad â ffrind dros Skype yn Gymraeg.  Dw i ddim yn moyn stopio symud ymlaen jyst achos rhaid i fi fynd dros y môr.