Wel, rhaid i fi ddweud mod i’n mwynhau’r Eisteddfod yn Ebbw Vale eleni. Er hynny, dw i’n meddwl bod Eisteddfod Y Bala’n well. Teimlodd hi fwy na chymuned.
Dim ots, mae rhywbeth cyffrous am Eisteddfodau yn gyffredin ac mae pob Eisteddfod yn cynnig rhywbeth arbennig. Eleni, derbyniais adolygiadau da o’r barnwyr. Doeddwn i ddim yn ennill, wrth gwrs, ond doeddwn i ddim yn disgwyl ennill – dim siomedig yna.
Roedd Dydd Llun yn ddydd arbennig iawn iawn i fi. Cafodd y lluniau o fy ffrind Chris Reynolds eu dewis am arddangosfa yn y canolfan celf newydd. Felly roeddwn yna i dynnu llun ohono fe.
Ar ôl adael Chris ac ei lluniau, es gwydro ar y maes. Yn y diwedd, ffeindiais fy ffordd i Faes D ble roedd Allison, ffrind arall. Roedden ni’n sefyll rownd sgwrs pan pwy daeth gerdded o’r ystafell drws nesaf ond Iolo Williams!
O fy!
Wel, roeddwn i arfer gweithio gydag anifeiliaid gwyllt – drwyddedig dw i i weithio gydag anifeiliaid a amddiffynnir ac anifeiliaid mewn perygl felly, roedd llawer i siarad â fe amdano. Cawson ni sgwrs hyfryd ac wedyn tynnodd Allison llun ohona ac Iolo. Roedd e’n fy nghwtsh a gwneud jôcs felly roedd Allison a fi’n chwerthin iawn erbyn tynnodd hi’r llun.
Dim syrpreis i wybod uchafbwynt oedd hwn!
