Cymru sy’n ddiddorol iawn i fy. Dw i ddim yn gwybod pam, ond mae hi.

Es i i Fwmblws heddiw. Ond doeddwn i ddim moyn gyrru yn y maes parcio yn rholio bod yw Oystermouth Road ar ddydd braf.

Felly penderfynais i geisio heol newydd. Mae heol newydd yn baralel Oystermouth Road ac mae e’n ddiwedd ym Mhentref Oystermouth ar y castell bwys.

Fel dych chi’n dod yn agos y pentref, mae’r heol yn dod yn gul iawn iawn – un lôn. Mae mur carreg ar un ochr ac adeiladu ar arall. Mae e’n un o’r strydoedd ‘na lle mae’r mur adeiladu yn cwrdd y palmant. Mae’r muriau yn uchel a thrwchus gyda llawer o blanhigion gwyrdd yn hongian ohonyn nhw. Mae hi’n ymddolennu llawer fel afon yn ymddolennu drwy’r wlad. Mae’r muriau yn llifo o droeon cwmpas yn raslon i ymddolennu gyda’r lôn.

Fel gyrrais i lawr y lôn, teimlais i fel teithiwn yn ôl yn amser i’r dyddiau o’r cerbydau a cheffylau a dynion rhamantwyr golygus gyda gwallt du yn helpu chi’n lawr o’r cerbyd. Dych chi bron iawn cwympo, dalia e chi ac, i eiliad, mae e’n dal chi yn ei gofleidiad……

O daro! Mae flin ‘da fi!

Beth bynnag, yn ôl ar Blaned Daear……Mae e’n fel teithiwn yn ôl amser ac mae e’n hawdd dychmygu bywyd ym mhryd arall.

Cymru sy’n hud i fi – mae hi’n rhydau fy ysbryd a rhoi fy nychymyg ar dân.