Ar y llaw arall, ble dw i ddim yn hoffi Kate Roberts, i’r rhan fwyaf darn, dw i’n hoffi Gwyn Thomas yn fawr. Rydyn ni’n darllen Wmgawa gan Gwyn Thomas yn Llenyddiaeth I, ein dosbarth llenyddiaeth arall ni. Dw i’n hoffi’r ffordd y defnyddia e odl a throsiadau yn ei gerddi e. Dw i’n dod o hyn i’w arddull yn ddymunol a dyw ei waith e ddim yn rhy anodd i’r dysgwr o fy lefel.

Dw i’n hoffi R. Williams Parry hefyd. Ysgrifennodd e am natur, pwnc yn fy ymyl calon. Ond mae Parry yn anodd iawn i fi, i rai rheswm. Dw i’n camddehongli e’n gyson. Dw i’n ceisio ond dw i byth deall yr hyn mae e’n sôn am. Fel wythnos diwethaf: Gwnes i’r gerdd anghywir (wrth gwrs – mae’r stori o fy mywyd). Felly roeddwn i’n eistedd, brwydraf i gyfieithu ar yr hedfan a gweddaf i’r na Dr. Lake yn galw arna i. Wrth gwrs, rydych chi’n gwybod beth digwydd….

Roeddwn i wedi panig ar un waith ac es i ymlaen i esbonio i’r dosbarth y roedd ei ffôn symudol yn canu’r wedi dychryn y druan anifail. Bachgen, oeddwn i’n teimlo twp pan, deg munud nes ymlaen, sylweddolais i’r hyn roeddwn i wedi dweud! Ych-y-fi!

Wel, chwarddodd unman. Ond gwnes i! 10 munud nes ymlaen. Nawr,  shwd oedd twp yn hynny – mae pawb yn gwybod y doedd ddim ffônau symudol yn y dyddiau ‘na! *Rholio llygaid*

Felly, dw i’n credu y bydda i’n chwarae fe diogel a bydda i’n aros gyda Gwyn Thomas – o leiaf roedd ffôn symudol yn ei ddydd e!